Hreindýr.

Umhverfisráðherra hefur heimilað veiðar á allt að 1009 hreindýrum á árinu, það er fjölgun um átta dýr frá því í fyrra.

Heimildirnar skiptast þannig að leyft verður að veiða 588 kýr alls og 421 tarfa á níu veiðisvæðum. Veturgamlir tarfar eru alfriðaðir og miðast tarfaveiði því við tveggja vetra og eldri tarfa. Ennþá er óheimilt er að veiða kálfa.

Nánar á vef Umhverfisráðuneytisins

Þarna baular brúarkórinn gjarnan.

Hjá SVFR er talað um sprengingu í umsóknum um leyfi í Elliðaánum nú í sumar. Alls bárust ríflega 760 A umsóknir sem er talsvert umfram það sem í boði er, þá er eftir að telja B, C, D og E umsóknir en ljóst er að þær eiga ekki upp á pallborðið í þetta sinn.

Heildarfjöldi veiðileyfa í Elliðaánum á hverju sumri eru 760 hálfsdagsleyfi, helmingur leyfanna gildir fyrir hádegi og helmingur eftir hádegi. Það er ánægjulegt að sjá að SVFR skuli ráðstafa 30 leyfum til barna og unglinga, en þau munu veiða undir handleiðslu félaga í Fræðslunefnd SVFR eins og undanfarin ár.

Fréttin í heild sinni á vef Stangaveiðifélags Reykjavíkur

Reykhólavefurinn, skjáskot.

„Okkur finnst merkilegt hvernig svartfuglinum er stöðugt að fjölga hér inn frá á veturna. Ekki eru nein fuglabjörg hérna nálægt. Honum hefur farið fjölgandi ár frá ári og hefur aldrei verið eins og núna“, segir Tómas Sigurgeirsson á Reykhólum. Þetta má ef til vill telja athyglisvert í ljósi þess að til stendur að alfriða svartfugl hérlendis. Núna einn daginn fór Tómas ásamt þeim Eiríki Kristjánssyni og Brynjólfi Smárasyni á gúmmítuðru út um Breiðafjarðareyjar til að kanna fuglalífið.

„Við sáum ótrúlega mikið af bæði álku og haftyrðli sem virðist fjölga ár frá ári. Það fer ekki á milli mála að eitthvert æti er stöðugt að aukast hér inni í Breiðafirðinum og virðist vera fiskseiði eða síli. Ef hægt er að komast að því hvaða fæða það er sem svartfuglinn sækir í gæti það gefið vísbendingu um það í hvaða æti breiðurnar miklu af æðarfugli gætu verið sem eru hérna inn um allt“, segir Tómas.
   „Við skutum álku til að athuga hvað hún hefði innbyrt og það voru einhver fiskseiði sem hún hafði sporðrennt. Það var íshröngl alveg út í Ólafseyjar og svartfuglinn var mikið með ísnum. Líka var talsvert af æðarfugli þarna úti þó að mun meira sé af honum hérna innar. Það er augljóst að æðarfuglinn er í einhverju æti því að svartbakurinn og hvítmávurinn eru að hamast í þeim torfum líka.“
   Tómas og Eiríkur eru tveir af þremur talningarmönnum á svæðinu í skipulegri fuglatalningu Náttúrufræðistofnunar um land allt nálægt hverjum áramótum. „Í þessari ferð núna vorum við líka að skipuleggja nýtt talningarsvæði úti á sjó til viðbótar þeim fjórum uppi á landi þar sem við höfum talið á undanförnum árum“, segir Tómas.

Fréttin í heild sinni á Reykhólavefnum
Fréttin um tillögu um veiðibann á vef Umhverfisráðuneytisins

Vetrarveiðar með boga í Alaska.

Margir virðast telja að Ísland sé ekki til þess fallið að stunda bogveiðar, þær eru jú mest stundaðar í skóglendi erlendis þar sem veiðimenn sitja fyrir bráðinni í felum uppí trjánum.

En því ekki að leyfa tilraunaveiðar á hreindýrum hér á Íslandi? Það er mín skoðun að þeir sem setja sig upp á móti þessum veiðiskap hafa fæstir haft mikið fyrir því að kynna sér bogveiði og hvernig hún fer fram.
   Nú er ég að tala af reynslu því þegar ég heyrði fyrst af því að einhverjir vildu að þessa veiðar yrðu leyfðar hér þá blés ég bara á það og taldi þá ruglaða – ég var litaður af fordómum í garð málefnis sem ég þekkti hvorki haus né sporð á. En svo sagði við sjálfan mig að ég ætti í það minnsta að nálgast málið af hlutleysi og kynna mér þennan veiðiskap áður en ég felldi dóm um hvort hægt væri að stunda hann hérlendis, og ég gerði það og mætti á kynningarfund á síðasta ári.

Hreindýr fallið fyrir ör í Kanada,
landslagið ekki svo ósvipað Íslandi.

Jóhann Páll Kristbjörnsson,
ritstjóri Sportveiði.net

Bogfimiskotmörk.

Það sem ég vil fjalla um eru áhöld tengd bogfimi hverskonar, en samkvæmt alþjóða­bogfimi­samfélaginu þá er bogfimi (Archery) samheiti yfir allt sem felur í sér að skjóta á föst skotmörk óháð búnaði sem notaður er, hvort sem það sé markbogfimi (Target Achery), “Field”-bogfimi (Field Archery) eða “3-D”-bogfimi (3-D Archery) með mismunadi örvaroddagerðum svo sem mark-, field- eða veiðioddum, af því að um æfingar og keppni er að ræða.

Markbogfimi: Skotið samkvæmt ólympískum reglum og stöðlum á markskotskífur á fyrirfram tilteknum vegalengdum. Keppnin fer fram á sérstökum, afmörkuðum svæðum (innanhúss sem utan). FITA, alþjóðasamtök um bogfimi skilgreinir reglurnar.
“Field”-bogfimi: Skotið samkvæmt reglum og stöðlum um búnað sem gilda fyrir viðkomandi keppni á skotmörk í mismunandi landslagi, t.d. í skóglendi og opnum svæðum. Vegalengdir eru mismunandi og ekki fyrirfram tilteknar og skotmörkin eru í mismunandi hæð.
“3-D”-bogfimi: Skotið samkvæmt reglum og stöðlum um búnað sem gilda fyrir viðkomandi keppni á skotmörk í mismunandi landslagi, t.d. í skóglendi og opnum svæðum. Vegalengdir eru mismunandi og ekki fyrirfram tilteknar og skotmörkin eru í mismunandi hæð. Skotmörkin eru ýmist pappírsskífur eða eftirlíkingar af dýrum eða öðrum fígúrum (úr frauði).

Eins og staðan er í dag að þá er samkvæmt gildandi lögum óheimilt að eiga boga nema vera í íþróttafélagi sem er aðili að ÍSÍ og voru þær reglur settar 1998, en áður var krafist skotvopnaskírteinis eða bara ekki neins. Samkvæmt úrskurði umboðsmanns alþingis sem féll 2004 um ákvæði í vopnalögum um skylduaðild íþróttafélaga að sérsambandi þá var það sagt óheimilt og var fellt út úr reglugerð um skotvopn en það var ekki í reglugerð um boga og ör. Þetta misræmi vakti undrun þeirra sem best þekkja til og líklega er þetta vegna þekkingarleysis þeirra sem fara með leyfisveitingar og umsagnir á því hver áhættan er við notkun þessara áhalda. Það er verið að setja þetta í sama flokk og byssur (rifla).
Frá 1998, þegar nú gildandi lög tóku gildi, hefur iðkendum bogfimi hverskonar ekki fjölgað að ráði hér á landi og í raun fækkað. Þrátt fyrir að haldin hafa verið bogfiminámskeið þar sem farið er yfir öryggi o.fl. Nokkur hundruð manns hafa sótt þessi námskeið. Ástæðuna telja menn vera frekar stíf lög en einnig það að lögin gera það nær ómögulegt að hægt sé að versla með boga/ örvar hér á landi. Árum saman hafa einstaklingar þurft að flytja það allt inn sjálfir með þeim takmörkunum sem núgildandi lög setja þeim.
Í Evrópu er bogfimi með vinsælustu fjölskyldu skemmtunum, vinsælli en knattspyrna en það hlýtur að segja manni eitthvað hversu útbreitt þetta áhugamál er. Það er mikið um að klúbbar, félög og fyrirtæki fari í óvissuferðir í bogfimiklúbbanna þar sem íþróttin er kynnt og þátttakendum leyft að prófa undir leiðsögn. Eitt vinsælasta formið af bogfimi er field og 3-D.
Erlendis gilda engar sérstakar reglur um bogaeign. Hver sem er má fara í næstu búð og versla sér boga og örvar, það er ekki gerð krafa um að skrá þurfi boga á einstaklinga né aldurstakmörk og þess vegna mætti 12-16 ára einstaklingur eignast boga. Gildir þá einu hvort um er að ræða áhöld til bogfimi eða bogveiða þar sem þetta er allt undir sama hatti. Í sumum löndum er reyndar stundum krafist að viðkomandi sé orðin 18 ára en þá eru það búðirnar sem setja þær reglur og þá ef um er að ræða kaup á veiðioddum. Ástæðan er sú að bogi og ör er ekki talið vera vopn í sama skilningi eins og t.d skotvopn (byssur) og Evrópusambandið túlkar þetta þannig. Þessi sama túlkun gildir einnig víðast hvar á Norðurlöndunum nema hér. Oft er talið nauðsynlegt að laga hérlendar reglur að lögum og reglum ESB og nágrannaþjóða en í þessu tilviki virðist það ekki vera gert hver sem skýringin er á því. Miðað við ofangreint og þær heimildir sem hér gilda að þá er augljóst að Ísland er í sérstöðu gagnvart öðrum vestrænum þjóðum er varðar takmörkun á bogaeign.
Þær öryggisreglur sem flest lönd miða við og þeir sem stunda bogfimi eru settar af Alþjóða bogfimisambandinu FITA og öðrum sérsamböndum sem koma að bogfimi hverskonar. Gilda þær fyrir öll þau svæði þar sem skotið er af boga innanhúss, utanhúss og óháð hvernig búnaður er notaður. Þegar um lásboga er að ræða þá gildir það sama og um skotvopn (riffla).
Í júní 2010 var sett saman tillaga að breytingum á lögum/reglum um boga og örvaeign miðað við samtöl við lögreglu og fleiri aðila og send dómsmálaráðuneytinu af aðilum sem eru að stunda bogfimi hverskonar hér á landi. Ástæðan var sú að það virðist að ekkert hafi verið haft samband af hálfu nefndarinnar við það fólk sem stundar bogfimi þegar kom að endurskoðun á vopnalögum þó að yfirlýst markmið hafi verið að fá alla hagsmunaaðila að borðinu.
Í nýjum tillögum að vopnalögum er lagt til að heimilt sé án sérstaks leyfis að eignast boga sem eru með dragþyngd allt að 7 kg og að öflugri bogar þurfi leyfi lögreglustjóra. Gallinn við þessa tillögu er að ef t.d armlangur aðili dregur upp 7kg boga þá getur sá dragþyngd þess boga orðið 8-12 kg og þá þarf leyfi lögreglustjóra til að viðkomandi megi eiga viðkomandi boga. Samt er boginn skráður 7 kg skv. tillögunni. Þetta tel ég vera óásættanlegt þegar hafa þarf öryggið í fyrirrúmi. Sá sem kann ekki að umgangast boga er jafnhættulegur hvort sem hann væri með 7 kg eða 30 kg boga, í raun er viðkomandi hættulegri sjálfum sér frekar en öðrum. Eins og búið er að minnast á áður að þá gilda sömu öryggiskröfur varðandi boga óháð afli.
Í drögum er einnig minnst á að einungis er heimilt að flytja inn búnað tengdum bogfimi en vilja banna innflutning á veiðioddum, með því eru yfirvöld ekki að leggja sama skilning á orðið bogfimi eins og alþjóðasamfélagið gerir. Ef við snúum þessu yfir á skotvopn þá væri það sama og ef þú mættir eiga byssuna, hylkið, púðrið, svo bara þessa gerð af kúlu en ekki hina þó að þær gera það sama þegar verið er að skjóta á föst skotmörk.

Hér fyrir neðan er hægt að bera saman drög ráðuneytisins við tilllögu bogmanna varðandi þetta málefni.

Tillagan hér fyrir neðan að var send Dómsmálaráðuneytinu 2010 en að auki er hefur verið bætt við inn einum lið er varðar aldurstakmark. Með þessum tillögum sem sendar voru inn teljum við sem stundum bogfimi að komið sé til móts við efnisleg atriði í tillögum yfirvalda og að ekki sé þörf sérstaks leyfis frá lögreglustjóra þar sem að hann verður m.a. að samþykkja æfingasvæði og að aðeins sé heimilt að stunda bogfimi hverskonar á samþykktum svæðum.

Virðingarfyllst,
Indriði R. Grétarsson

Babbinn.

Babbinn er eftir Björgvin Björgvinsson (Gutta) og ein mest notaða flugan í bleikju nú orðið, enda mjög fengsæl allt tímabilið.
	Það sem ég nota: Krókur #10–14 Grubber eða Scud Gullkúla Svart vínilrib, medium eða small Hot Orange þráður eða Globrite númer 4 Lakk og lím   Einföld og fengsæl, Júlíus Gunnlaugsson fluguhnýtari

[Show as slideshow]

Íslenskur bogveiðimaður með fellt dádýr.

Enok á dádýraveiðum.

Íslenskir bogveiðimenn

Fæstir íslendingar þekkja til bogveiða, þó eru þeir einhverjir sem hafa verið búsettir erlendis og komist í kynni við þennan veiðiskap. Í fyrsta tölublaði Sportveiðiblaðsins 2011 leituðum við til Enoks Sveinbjörnssonar en hann var búsettur í Bandaríkjunum um hríð og lagði þar stund á dádýraveiðar með boga og ör. Afar skemmtilegt og öðruvísi viðtal um veiðar sem gætu orðið partur af íslenskum veiðiskap innan tíðar.

Undirritun leigusamnings Stara ehf og Veiðifélags Þverár var í dag, en Stara tekur ána á leigu til fimm ára, frá og með næsta sumri. Á myndinni undirrita Kristján F. Axelsson formaður veiðifélags Þverár og Ingólfur Ásgeirsson f. h. Stara ehf. leigusamning vegna áranna 2013 til 2017. Með þeim á myndinni eru stjórnarmenn í veiðifélagi Þverár ásamt Jónasi Aðalsteinssyni hrl hjá Lögmannsstofunni Lex. Einnig eru á myndinni Arndís Kristjánsdóttir og Garðar V. Gunnarsson. Ljósm.: Sigurjón Ragnar.

Á dögunum gekk veiðifélag Þverár til samninga við hæstbjóðanda í veiðirétt Þverár og Kjarrár. Í dag voru samningar svo undirritaðir við Starir ehf. sem er í eigu Davíðs Mássonar, sem er jafnframt stjórnarformaður, Halldórs Hafsteinssonar og Ingólfs Ásgeirssonar.

Þverá og Kjarrá eru meðal allra skemmtilegustu laxveiðiáa landsins, Sporður hefur haft árnar á leigu undanfarna áratugi og rennur þeirra samningur eftir út eftir sumarið 2012 en þá taka Starir við.

Óskar Páll er með vinsæl hnýtinganámskeið hjá Veiðiflugum.

Nú eru hnýtinga- og kastnámskeiðin byrjuð á fullu

Eflaust er marga farið að klæja í fingurgómana að byrja að undirbúa komandi veiðitímabil. Veiðimenn ýmist draga fram fluguhnýtinga­settin sín eða kíkja út í skúr til að klappa veiði­tækjunum sínum og taka þá jafnvel nokkur æfinga­köst yfir snjóskaflana í bakgarðinum.
   Það er eins með veiðina og önnur áhugamál, ætli menn sér að ná árangri þurfa þeir að æfa sig. Eins borgar sig að fá rétta tilsögn í upphafi því fátt er hvimleiðara en að þurfa að lagfæra vitleysur sem maður hefur tileinkað sér á seinni stigum – og vitleysurnar geta verið ansi lífsseigar hafi maður tileinkað sér þær á annað borð.

Nú eru víða að fara eða nýfarin í gang námskeið, ýmist kast- eða hnýtinganámskeið, og væri ekki vitlaust fyrir þá sem eru að stíga sín fyrstu spor að kynna sér þau. Upplýsingar um námskeið má finna hjá veiðifélögum, í veiði­vöru­verslunum og víðar. Um að gera að finna sér námskeið við hæfi.

María Anna Clausen og Ólafur Vigfússon við Stekkinn.
(Ljósm.: Golli - áður birt í 1. tbl. Sportveiðibl. 2007)

Samrýnd hjón með veiðidellu

En þetta eru víst ekki einu breytingarnar hjá þeim veið­ihjónum Maríu Önnu Clausen og Ólafi Vigfússyni. Samkvæmt heimildum Sportveidi.net er fyrirtæki þeirra búið að festa kaup á rekstri Veiði­búðarinnar við lækinn í Hafnarfirði. Fyrirtæki þeirra hjóna er Bráð ehf. og mun þetta vera þriðja veiði­vöru­verslunin sem Bráð rekur, fyrir utan vef­verslunina Veiðimanninn.

María Anna Clausen var í skemmtilegu viðtali í 1. tbl. Sportveiðiblaðsins 2007.
Hægt er að panta eldri tölublöð hér.